| Home | > | Competitie | > | Verslagen | > | Verslag Heren 3 |
Heren 3
Een nieuw seizoen met nieuwe kansen en de veelbesproken en gevreesde nieuwe telling. Vol goede moed en volledig afgetraind ( sommigen dan), afgereisd naar Ede, alwaar wij moesten aantreden tegen Squash Ede Heren 6. Altijd een gezellig clubje Ede, er speelden 8 teams thuis dus volle bak.
Ik zelf mocht het spits afbijten op 4 tegen Ron, een leeftijdsgenoot. Even wennen aan het lawaai, de warmte op de baan en elk foutje gelijk een punt, leverde in de eerste game een tiebreak op. Met 11-13 toch gewonnen. De volgende twee games leverden verder niet veel problemen op 1-11 en 3-11. 3 punten voor de heren uit Blaricum.
Als tweede betrad onze fit ogende Ton samen met Lex de snelle court nr.4. Met de nieuwe telling gaat het enorm snel en voordat Ton lekker warm was, stond het al 11-6 voor Lex. De volgende game ging Ton er flink tegen aan, zijn dropjes brachten Lex behoorlijk in verlegenheid, maar in de tiebreak ging de tweede game toch verloren met 13-11. De derde game wilde het ook maar niet lukken met de dropjes van Tonnie en Lex trok de partij naar zich toe met 11-5.
Richard mocht op positie een tegen Gerard aantreden. Gerard speelde strak hard en laag. Richard speelde strak, hard, laag en scherper. 6-11, 6-11, 5-11! Prima gedaan.
Roland mocht tegen de plaatselijke linkshandige Ton. Fit ogend en net zo bekwaam in het hard slaan als Roland. Hetgeen in de eerste game resulteerde in een 11-8 verlies. Gelukkig kon Roland de tweede game met betere spreiding naar zich toe trekken. De derde game kwam het tot een tiebreak die met 11-13 naar Roland ging. Dit bleek een sleutelgame Ton was buiten adem en kwam er in de laatste game die met 4-11 naar Roland ging niet meer aan te pas.
4 – 12 voor de Heren uit Blaricum.
Erwin
Heren 3, vrijdag 2 oktober 2009
Het leek net een echte club: de vier herenteams speelden allen thuis en dus waren alle courts bezet. Na een jaar of tien, vijftien “Heren 2” boven dit stukje geschreven te hebben, doet het wel even pijn om met “3” te beginnen, maar we zetten ons er manmoedig overheen, en wensen het nieuwe Heren 2 veel succes in de 1e klasse ! Nadat onze tegenstanders hadden onderzocht of aan de Spaandersbank in Huizen toevallig ook geen squashclub was, begonnen we toch maar eens een beetje te ballen.
Ton Jansen mocht op 2 het spits afbijten. Ton in afgeslankte en supergetrainde (helaas niet in squash) vorm had een snelle start tegen Onno, kwam vlot op 8-3, zag Onno terugkomen tot 10-8, …11-8! Als je even met je ogen knippert met het nieuwe telsysteem, pakt je tegenstander zo 4-5 punten.
Ton voerde de druk nog wat op, en onder het pressiespel liep Onno nog tegen een paar strokes aan, waarmee het vlot 11-5 (5-4) en 11-6 (7-6) voor Ton werd.
Joost Ketjen kwam op 4 in de arena. Joost was wat ongelukkig met z’n dropshots, maar compenseerde met fraaie lengteslagen. Na 2-5 en 7-6, wist Joost Mischa nog twee gamepoints af te pakken om met 14-12 aan het langste eind te trekken. De dropshots vielen zuiverder in de 2e game: 11-7, maar de inspanningen eisten hun tol: 4-11 omdat Mischa wat succesvoller was met de boasts, die Joost te ver weg vond. Het bleek een strategische rustpauze: na 7-4,
8-9, zegevierde Joost met een eindspurt: 11-9.
Peter ging aan de bak tegen Cris: groot en stevig, dus veel volleren en hard slaan…!
Peter werd pas wakker bij 0-7, en dat bleek te laat: 6-11, deed flink z’n best in het verdere wedstrijdverloop: 11-5, 6-11, 11-7, maar kwam in de vijfde game conditioneel (net) tekort: 8-11 (7-7). Cris was de held en Peter de sufferd,
Want Roland stak weer eens in betere vorm: veel variatie: cross, lengte, lob en af en toe een flinke bats, gepaard met een verrassende bewegingssouplesse hielden René er goed onder: 11-6, 11- 7, 11-8.
Het Herenteam sloot de avond af met 14-4, en een vette schaal van Andrea!
Uw correspondent Peter
_______________________________________________________________________________________________________
Zaterdag 10 oktober: uit tegen All Inn 12.
All Inn 12 leek een geduchte tegenstander: ze hadden immers vorige week van All Inn 11 met overtuigende cijfers gewonnen: dit leek een uiterst gemotiveerd viertal…!
Gelukkig werd Heren 3 in haar actieve opstelling ondersteund door non-playing coach en man met ruim de grootste bestuurservaring van heel Squash Blaricum: de grote Smallie himself!
Van zijn hand zijn ook de illustaties bij dit verslag!
Mentaal gewapend en met geslepen rackets betraden we het vijandige court. Roland had er zin in op 4, hield Michael flink onder druk en liep snel naar 2-0 (11-4, 11-4); In de derde game wist Michael nog tot 8-7 bij te blijven, maar Roland maakte het gedecideerd af: 11-7, en 3-0.
Peter wilde op 2 niet achterblijven, en had nog een verlies van vorige week in het hoofd… Het leek weer de verkeerde kant op te gaan, maar Leonard maakte een paar foutjes, en Peter sloeg een paar geluksnickjes en won zomaar de 1e game met 11-7. Coaching van Ton en Smallie brachten ook de 2e game (11-8), maar ging de 3e toch verloren met 10-12, (na 3-8, 10-10). Intussen was ook de charmante vriendin van Richard gearriveerd, en steun van het publiek is altijd welkom. In de 4e game had Peter het heft stevig in handen: 11-4, en 3-1.
Tony kwam op 3 in aktie tegen Hubert. Hubert demonstreerde een effectieve service met een grote zwaai van z’n racket, waardoor de bal behoorlijk versneld werd en Ton in de problemen kwam: de returns waren flodders, en Ton liep steeds achter de feiten aan: 4-11. Grondige analyse leidde tot een stap naar voren bij de service ontvangst, meer volleren, en minder tijd voor Hubert om een strakke bal te slaan. Ton speelde uitstekend pressie, en als je achter hem staat met de bal in het midden, kan je ’t wel vergeten: je komt die dikke reet niet meer voorbij…! 11-2, 11-7 en 11-4; 3-1 !
Richard meende door tegenstander Ralph een paar jaar eerder nog roemloos van de baan te zijn gestreept., en was erop gebrand z’n vriendin te laten zien wat voor flinke vent hij wel niet was. Dat lukte aardig in de 1e game: 11-0. Ralph zag het even niet zitten. Ondanks uitgebreide waarschuwingen voor het win/onderschat/relax/ikwintochwel effect, ging de 2e game naar Ralph, die uitstekend stond te ballen, en Richard een paar keer goed verraste: 4-11. Ralph leek de 3e ook binnen te halen (2-8, 4-10) maar een ontketende Richard bleef strak spelen, haalde alle ballen van voorin tot achterin de court en sloeg strakke winnaars: 12-10.
Het hervonden overwicht werd uitstekend vast gehouden vast in de 4e: 11-6 en 3-1 !
Naspeuringen in het archief lieten zien dat deze beide teams, in iets wisselende samenstelling al minstens 6 keer tegen elkaar hebben gespeeld, en inderdaad op 10 november 2007 was Richard met 9-1, 9-4 en 9-3 geveegd door Ralph. Me dunkt een fraaie revanche!
Peter
____________________________________________________________
Heren 3
Vrijdagavond 6 november weer volle bak in Blaricum: alle 4 de courts bezet door de Heren competitieteams. Barvrouw Andrea heeft al een bedankje naar de bond gestuurd…
Heren 3 leek niet in de sterkste opstelling aan te treden, omdat voorman Richard Meenhorst
in Thailand zijn lengtestrokes en drops aan het oefenen was…
Joost Ketjen trad aan op 4, en stond erbarmelijk te knoeien, maar knoeide de eerste game toch goed genoeg: 11-7. Joost stond in de 2e op 10-9, maar Ronald scoorde 10-12.
Joost herpakte zich, kreeg wat meer grip op het spel en op z’n tegenstander, en de oude meester triomfeerde met 11-6 en 11-5. Een fraai begin: 3-1!
Ton Jansen speelde op 2, en had weinig clementie met Jan. Jan begon al met inslaan de bal 4 x naar zichzelf te slaan, en dat helpt het testosteron gehalte van Ton tot wedstrijdnivo te laten stijgen. De eerste game ging nog naar de vijand, maar de extra motivatie, een lichte geirriteerdheid tussen beide spelers, en een twijfelachtige let van de scheids in z’n nadeel, geven Ton dan net die extra “mentaliteit” voor een scherp en aggresief spel: 7-11, 12-10,
12-10, 11-5, en dus weer 3-1!
Peter Calis mocht op 1 aantreden, en Christian liet in z’n zenuwen de eerste game lopen: 11-3.
Christian pakte de volgende 2 games met 9-11, liet zich in de 4e verrassen met 11-8, maar toen was het kaarsje van Peter op: 5-11. Aan de coaching had het niet gelegen….: 2-3!
Roland Bennewitz besloot de avond op 3 met degelijk, uitgebalanceerd, en zelfs af en toe sierlijk squash: de lengtes langs de backhandwall waren vaak verbluffend en Rafael kwam nog wel een beetje in de buurt om het voor de toeschouwers spannend te maken, maar Roland maakte het gedecideerd af: 12-10, 11-9, 11-6, een straight 3-0 overwinning.
All Inn 11 werd met 14-5 aan de zegekar gebonden!
Peter
________________________________________________________________________
Vrijdag 20 november op naar Leusden, het “Squash Rackets Genootschap”aldaar. Onze nieuwe sterspelers Willem Raaijmakers en Koen Weimar zullen vanavond debuteren in de nationale competitie.
Koen startte de avond op 4, en het debuut begon een beetje roestig voor Koen. Na een vlotte start met 6-3 voor, liep Ger naar 6-11, en won de 2e met 9-11. Koen zette flink druk in de derde game, en kreeg de ballen flink naar achteren gestreept, waar Ger dan in de problemen kwam: 11-1. Ger was nu gewaarschuwd, en bood beter verweer, maar Koen bleef de baas in de volgende 2 games: 11-8, 11-6: 3-2 voor Koen, en sterk teruggekomen!
Peter ging op 2 de baan op tegen Edward.
Edward maakte wat foutjes in de 1e game: 11- 6. Games 2 en 3 gingen tamelijk gelijk op. Vooral de nauwkeurige dropshots van Edward speelde Peter meermaals parten: 7-11 en 11-6.
In de 4e game had Peter de pot op z’n racket op 13-12, maar helaas 14-16, en een eigenaardige voetblessure van Peter in de 5e game op 5-5, gaf Edward de overwinning met 2-3.
(Op moment van publicatie moeten de medische autoriteiten zich nog buigen over de dikke, rode, “doorgezakte?”voet… jaja die ouwe mannetjes).
Willem was op 1 aangetrokken vanwege z’n reputatie in het getructe spel: zijn spel zit vol schijnbewegingen, die je continu de verkeerde kant opsturen. Tegenstander Ruud liet zich dan ook vaak in de luren leggen, maar bleek toch ook over behoorlijke reactiesnelheid, en met name over snelheid op de baan te beschikken: behoorlijk wat “strakke” drops van Willem werden door Ruud nog gehaald, en dan secuur over Willem heen gelobd, en keek ook Willem tegen een 0-2 achterstand aan: 5-11, 9-11.
Coachen van Koen – scherpe lengte langs de rechtermuur, de backhand van Ruud!- en een grote dosis motivatie brachten Willem de 4e game: 11-6. Maar Ruud liet zich niet intimideren en na 8-6, 9-9 en 10-10 trok Ruud aan het langste eind met 10-12; 1-3.
Michel, de tegenstander van Ton op 3, hielp zichzelf niet door met het inspelen steeds 6 x de
bal naar zichzelf te slaan: dat vinden wij nu eenmaal niet zo aardig, en al blijft het een spelletje voor de gezelligheid, een verhoogd adrelanineniveau geeft een grotere concentratie, en –tenminste bij Ton – ook een vlijmscherp racket. Er is geen rally langer dan 3-4 slagen gespeeld, voordat Ton de bal links of rechts in de hoek “sneed”: 11-6, 11-2, 11-5: 3-0
Dankzij de cruciale game van Willem, kon Blaricum de avond claimen: 12-8 voor de heren !
Peter
___________________________________________________________
Die jongens uit Almere moeten toch wel wat gewend zijn, als je even de topografie van Almere in aanmerking neemt, maar op weg naar Blaricum bleek de route naar onze squashcourts weer eens niet mee te vallen voor Squashmere 3.
Erwin loodste ze on-line door het oude dorp, en ja, betere Tomtom kun je je natuurlijk niet wensen.Dat bleek niet de enige heldendaad van Erwin te worden….
Joost startte vol goede moed op 4. Sinds hij z’n snor heeft af geschoren, oogt hij wel gladder, maar is hij helaas niet sneller. Daarbij kwam nog een lichte verrekking in de linker hamstring: geen ideale uitgangspositie, maar ah la, Joost heeft wel voor hetere vuren gestaan.
Het bewuste been werd nog even flink gemasseerd, en Floris moedigde luidkeels aan…helaas, helaas: een iets tragere start leidt al gauw tot strategisch nadeel, en Joost kon het Karel niet moeilijk maken: 6-11, 8-11, 6-11.
Bij ontstentenis van de nummers 1, 2 en 3, verscheen Ton op 1 in de baan.
Aan z’n inzet lag het niet: alle drie de games kenden een stand van 8-8, maar dan wist Faizel net even te versnellen: 8-11, 9-11, 9-11.
Roland kwam op 3 tegen Dew in het geweer. Eerst een game om wakker te worden: na 2-0 voor Roland liep Dew in straight services naar 2-11.
Roland bracht gelukkig de Bennewitz Bats wat meer in stelling: 12-10.
Het moet gezegd: Dew profiteerde uitstekend van elke losse bal van Roland, en legde ‘m steeds in de goede hoek met een boast of drop volley: 7-11, 5-11. OK, 1-3 , maar toch het eerste punt van de avond binnengesleept!
Erwin stond op 3 tegen Hans. Hans kwam wat later, want hij had eerst al een potje thuis gespeeld, al viel daar in z’n uithoudingsvermogen niet veel van te merken….
Erwin liep vlot naar 8-2 in de eerste game, en won met 11-5. Het leek voor de wind te gaan.
Hans bleek niet gauw het hoofd in de schoot te leggen, en kwam in de 2e game van 9-6 terug tot 11 –11, maar Erwin stootte door met 13-11. De 3e game bracht al nagelbijtende spanning:
met 8-2 leek het voor Hans gedaan, maar op zo’n stand is het lastig om de concentratie vast te houden en meer nog om de druk op je tegenstander zo hoog mogelijk te houden: 8-2 werd 8-7, 10-8 (en nog ‘n keertje matchball op 11-10..), 11-13…!! De 4e game ging gelijk op: 9-11.
Erwin kreeg “second wind” voor de “final game”, en Hans maakte hier en daar een foutje:
9-4…maar weer kwam Hans terug tot matchball voor Squashmere op 9-10.
Erwin killde de volgende service en Hans sloeg naast de service van Erwin:12-10: 3-2 !!
Erwin bleek de HELD van de avond, met de enige overwinning voor Blaricum op z’n naam.
De eerste nederlaag voor het Herenteam in dit competitieseizoen: 4-14.
We kijken uit naar de revanche: de laatste wedstrijd op het programma……
Peter.
___________________________________________________________________
Dat schaatsen en wintersporten is natuurlijk wel aardig, maar zorgt voor grote uitval in de squashgelederen.
Gelukkig kan Heren 3 putten uit niet alleen diepe, maar ook rijke reserves!
Thuis ontvangen we Ede 6, de hekkesluiter van de pool, maar je weet maar nooit….
John Brands maakte op 4 een glorieuze rentree in de competitie door Ed geen game te gunnen. De eerste game stond Ed nog even gelijk op 9-9, maar John weet de handicaps van zijn nog herstellende zwaai knap te compenseren met uitgekiende boasts en “half-speed” lengteballen: uiters effectief. Ed wist de bal af en toe flink te raken, maar van snelheid alleen, raken we niet meer onder de indruk…: 11-9, 11-4, 11-6.
Koen Weimar gingaan de slag tegen Ton. Koen’s spel oogt wat flegmatiek (zoekt u dat gerust even op), maar hij twijfelt geen moment aan de overwinning. In de eerste game kwam Koen zo van 7-9 op 11-9. Ging daarna onverstoorbaar door in de 2e game, die met 11-4 gewonnen werd. Tegenstander Ton werd enigszins gefrustreerd door de Edese scheidsrechter, met een paar niet toegekende lets, dat kostte meteen weer een extra punt. Wellicht werd Koen wat overmoedig, maar in de derde game belanden al z’n ballen in het midden, en de game ging “op service” of liever gezegd “op handout”naar 9-9.
Ton serveert: “down” zegt Koen, en vangt de bal op… “nee hoor” zegt de scheids: 9-10 !
en Ton maakt het laatste puntje. Jongens en meisjes: altijd doorspelen, en pas NA de rally appeleren (als je ‘m tenmiste verloren hebt…) !!! De 4e game ging weer gelijk op tot 9-9, waarbij Ton zich op die cruciale stand opnieuw benadeeld voelde door een “let”situatie: 10-9, en de laatste service van Koen niet eens meer terugsloeg. Beetje vreemd, maar ons hoor je er niet over klagen….: 11-9, 11-4, 9-11, 11-9.
Ton Jansen had een lichte rugblessure, spiertje verrekt met schaatsen of anderszins ritmische bewegingen waarbij de rugspieren zwaar beproefd worden, en had eigenlijk willen afzeggen.
Maar plichtsbesef, ik noem het liever karakter, dreef hem de baan op.
Ondanks de handicap ging Ton er stevig tegenaan: 11-5. Liet het tempo wat varen in de 2e game, waar Lex meteen gebruik van maakte: 7-11. Ton wist het tempo weer wat aan te trekken: 11-9. De coaches zagen dat tegenstander Lex er doorheen zat, en Ton kreeg het advies na één of twee lengteballen, rechts voorin te droppen: Ton volgde met bewonderenswaardige discipline en zeer beheerste uitvoering: met 7 succesvolle drops werd het vlot 11-4: 11-9, 7-11, 11-9, 11-4.
Willem Raaijmakers nam het op 1 op tegen Gerard. Gerard blaakte van enthousiasme en geestdrift, maar Willem bleek iets te geslepen voor ‘m. Ik weet niet of zijn wat schampere opmerkingen over de gemiddelde leeftijd van de Heren-3 spelers nog tot motivatie van Willem hebben bijgedragen, maar Gerard werd met precisie uitgespeeld. Na 11-8 in de eerste game verliet hij al monkelend en hoofdschuddend de baan: “dit ga ik niet winnen”
Zelfkennis is de bron van alle wijsheid Gerard! Willem speelde beheerst, en maakte vlot de wedstrijd af: 11-8, 11-6, 11-5.
15-2 voor de Heren!
______________________________________________________________
Haha, een fijn avondje: thuis hadden we deze gasten van Houten 3 al eens flink te pakken genomen
Peter-Cris 2-3 (nipt!!), Ton-Onno 3-0, Roland-René 3-0, Joost-Mischa 3-1: 14-4….
Bij vertrek mocht Koen in Blaricum geen koffie drinken van Roland en Erwin: dat was immers in Houten gratis…geen opwekkende start!
Op de heenweg bleek het dashboard van Roland onaangenaam rood licht uit te stralen, met een negatieve invloed op het karma van Koen.
Racketcentrum Houten bleek in het buitengebeuren van Houten te liggen, tussen industrieterrein en vinexwijken: voor Gooise heren een buitengewoon deprimerende ambiance.
Baan 1 bleek niet alleen te lijden aan achterstallig onderhoud met bijna zwarte muren en provisorisch gedichte gaten: er was ook geen geld voor de verwarming: de baan was steenkoud. De bank achter de baan deed net of het een comfortabele witleren Jan-des-Bouvrie bank was, maar bleek van keihard plastic en op baan 2 speelden zeer aantrekkelijk dames, waardoor de nodige mentale voorbereiding en focus op de wedstrijd totaal ondermijnd werden.
Mischa was geblesseerd en Thomas-van Houten 4- viel in tegen Koen op 4..
Afijn ik kan er kort over zijn: ondanks fanatiek support van Erwin en Peter, viel er tegen zoveel kwade aardstralen en ongelukkige omstandigheden niet op te boksen:
Koen-Thomas: 1-3; Roland-René 1-3, Ton-Onno 1-3, Willem-Cris 1-3: 4-15……
U ziet aan techniek, vaardigheid en conditie heeft het niet gelegen: elk van onze 4 heren heeft overtuigend een game gewonnen, maar tegen overmacht…..
Voor de statistici nog even de details van de avond:
Willem-Cris 8-11, 3-11, 11-8, 2-11
Ton-Onno 9-11, 11-8, 6-11, 9-11
Roland-René: 8-11, 13-11, 7-11, 9-11
Koen-Thomas: 11-8, 6-11, 9-11, 9-11
En het beeldverslag van de avond –die we eigenlijk al vergeten zijn, - vindt u op
http://picasaweb.google.nl/squashblaricum/Heren3HoutenH3?authkey=Gv1sRgCP2Bn-TLv82kqwE&feat=directlink
______________________________________________________________________________
De competitie vordert en Heren 3 staat op een comfortabele tweede plaats in de pool.
Vanavond eens uitpakken tegen All Inn 12.
John op 4 liet zich door een verkoudheidje niet uit het veld slaan. In de eerste game liepen de leipe “Brands Boastjes” net niet, en met hier en daar een foutje is ‘t met de PAR telling dan gauw gebeurd: 6-11. John kwam iets beter op temperatuur, de scherpte was weer beter, en Patrick werd keer op keer door de boasts van John uitgespeeld. Ook enkele fraai gelobde services vielen dood in de hoek, voordat Patrick z’n racket er tegenaan kreeg, en John was geen moment meer in “the danger zone”: 6-11, 11-6, 11-7, 11-4.
Willem trad aan op 2 tegen Leonard en was “in full control”: 11-6. Maar in de tweede game ging het flink mis. Leonard voerde het tempo op, en Willem kwam een stapje tekort: 1-11.
Wat listiger spel, wat hogere lobs –maar Leonard had wel verdomd lange armen- brachten de stand op 8-8, 9-9, 10-10, 11-11 en de laaste punten waren voor Leonard, die de wedstrijd daana niet meer uit handen gaf: 11-6, 1-11, 11-13, 7-11.
Richard stapte van de ski’s zo weer het court op en ontmoette op 1 wederom Ralph.
De laatste keer overtuigend door Richard gewonnen. Squash is een mental game: je denkt: ach ik heb die vent de vorige keer van de baan getikt, dat zal nu ook wel lukken…de tegenstander denkt: vorige keer verloren, ik zal d’r eens even flink aan gaan trekken…
De vorige winnaar zet –onwillekeurig- een stap minder, de verliezer een stap meer: dat scheelt gauw twee stappen! Richard liep er net een beetje achteraan in de eerste game: het ging gelijk op tot 11, en Ralph maakt met een “zieke bal” (citaat:Richard), 11-13.
Ralph ging goed door, en Richard maakte meters, maar als je de bal overal op moet halen, komt ie vaak terug door het midden, en heb je het nakijken: 6-11.
Richard liet zich niet kennen, en ongetwijfeld geinspireerd door het publiek, werd het na 5-3 vlot 11-3. De Blaricum bank veerde op. Richard ging goed door in de 4e: 9-4, 10-6…maar de machine haperde, Ralph sloop dichterbij en maakte het af op 10-12! Overwinning deze keer voor Ralph:11-13, 6-11, 11-3, 10-12.
Roland mocht op 3 de avond besluiten, met een match tussenstand van 5 -7 in games.
Roland beleefde een van z’n betere avonden: de Bennewitz bats liep als een trein, en de Olaviaanse half-speed lengteballen kleefden akelig dicht langs de muur.
Een enkel slap lobje werd door Hubert mooi weggelegd, maar Roland had het heft in handen en gunde Hubert geen game: 11-6, 11-8, 11-9; Een eindstand die goed is voor een 11-7 overwinning!
Peter
________________________________________________________________________________
Heren 3, 5 februari 2010
Op naar de Vlampijpstraat in Utrecht voor een zaterdagse ontmoeting met All Inn 11.
Dik publiek aanwezig: Zowel Dick Kramer Freher als Dick de Haan kwamen een kijkje nemen!
Gezellige boel daar bij All Inn, volop reuring, veel damesteams, rondrennende kleuters en rond 12 uur meurt het vreselijk naar uien vanwege de gratis beschikbaar gestelde groentesoep.
Onze nummer 1, Richard Meenhorst, had zich nog even los kunnen scheuren van andere beslommeringen, wilde snel weg, en kwam als eerste op de baan tegen Christiaan.
Christiaan is 2mtr 10, dus groooote reach, en hogere cross ballen werden snel weggelegd: Richard had het even moeilijk op 5-7 maar pakte toch de eerste game met 11-9. Ries nam meteen goed initiatief in de 2e game, strakke lage ballen bleken effectief (7-0), Christiaan kwam terug tot 9-9, maar Richard drukte door: 11-9. Met name de conditie en het blijven lopen op schijnbaar onhaalbare ballen maakten het verschil voor Richard in de derde game.
Bij de laatste punten kwam Christiaan een stapje tekort: 11-7, een mooie 3-0 voor Richard.
John Brands lijkt weer helemaal terug. Rafael had op 4 snel het nakijken: voornamelijk de bekende “Brands”boasts, af en toe een lobje, en een lullige service brachten vlot: 11-0, 11-6 (10-3) , 11-7 (10-4).
Ton had op 2 tegen Jan-Hildo in Blaricum al een redelijk “fysiek”potje gespeeld, en met 3-1 gewonnen, en Jan was erop gebrand nu revanche te halen.
Het ging er weer stevig aan toe, maar het moet gezegd: Jan maakte goed gebruik van de foutjes van Ton: te kort, door het midden: 8-11. Ton, nu extra gemotiveerd kwam via 8-4, 9-6, 10-8 op 11-8. De derde game prima controle van Ton, met succesvolle dropshots achter uit de baan: 11-5. Jan liet zich niet uit het veld slaan, kwam snel op 0-4, en dat laat zich moeilijk inhalen met de PAR telling: en toch: 3-6, 6-6, 6-10, 10-10, 10-12. Vijfde game: Jan stoomde op tot 8-1, en Ton leek het opgegeven te hebben….maar, maar, maar …ineens een puntje, nog een, 4-9, vol er voor gaan…en met 10-9 had Ton de pot op z’n racket liggen,…backhand in de tin 10-10; Met een nick en een stroke bal werd het 10-12 voor Jan. 2-3 !
Roland besloot de zaterdag op plek 3 tegen Joris. Roland toont dit seizoen meer tactisch inzicht dan ooit tevoor. Plaatste doordacht en sleurde Joris over de hele court heen:
11-3, 11-1, 11-3.
14-3 voor Blaricum 3 !