-> Beeldmateriaal lustrum staat hier <-

 Het 7de lustrum

Een aanleiding om terug te blikken, stil te staan bij het moment, en vooruit te kijken.

Om te beginnen terug blikken.

Dan zie ik de notariële akte van oprichting voor me.

De namen van de initiatiefnemers.

De 2 squashbanen.

Houten rackets en groene balletjes met 1 stip. Strakke kortje broekjes.

Leden die komen en leden die gaan.

Maar ook een kern die blijft en groeit.

De noodzaak een 3de baan te bouwen.

En later zelf een 4 de.

Geen wonder dat het spelen hier zo stil is : bijna iedere baan heeft een buitenmuur !

Een hele stoet verschillende bestuursleden en zelfs subcommissies.

Ik zie carbondoorslagen van vergadernotulen.

Een handmatige boekhouding, in guldens.

De ledenadministratie bij Cecile Waage, achter het Kikkertje in Laren.

Circa 400 leden op ons hoogtepunt.

Introduktiekaartjes verkrijgbaar bij ProSport.

Ik zie getalenteerde middelbare scholieren, op weg naar de Nederlandse squashtop.

Eredivisie competitie, waarbij de spelers hun benzine kosten bij de club konden declareren.

Benzine van omgerekend 50 eurocent per liter, maar dat terzijde.

De clubmiddag, op zondag : binnenvallen zonder afspraak.

De maandagavond training, op 2 banen tegelijk.

De vaste groepjes op door-de-weekse avonden en weekend-ochtenden.

Squashtrips naar de bevriende vereniging Sheen, in Londen.

Ons gewezen clubblad, Matchball.

Met altijd een openingsartikel van de voorzitter waar nimmer enige reaktie op kwam.

Onze eerste website, in zeegroen, die de communicatiefunctie van Matchball overnam.

De stappen waarin achtereenvolgens logo, gordijnen, prikborden, afhangbord en website de clubkleur rood kregen.

De roulette en de rode truien van het 5de lustrum en het jaren 70’s feest van het 6de lustrum.

….Maar ik zie ook de kentering.

De mislukte pogingen de clubmiddag te reanimeren.

De teloorgang van het damesteam.

De training terug naar 1 baan.

De opmars van hockey, golf, zeilen en al die andere dingen die je vandaag-de-dag kan of moet doen.

Stokkende jonge aanwas, ondanks het scholierensquash.

Een gestaag dalend ledental, dat langzaam vergrijst.

Een krimpend aantal toernooideelnemers.

Het verenigingsleven dat te kampen heeft met groeiende individualisering.

En daarmee bedoel ik uiteraard niet alleen het leven op onze vereniging.

Hoe mooi is het dus, dat op door-de-weekse avonden ons afhangbord nog vaak vol hangt.

En dat we op dagen als gisteren een volle bak hebben met een thuiswedstrijd voor 3 van de 4 competitieteams !

Tijd om even stil te staan bij dit moment zelve.

Met zoveel oudgedienden, trouwgedienden en nieuwgedienden bij elkaar.

Fantastisch !

Met nog steeds onze oprichter in ons midden : Eise Borgers !

Met enkele bevriende relaties die wij vanmiddag gaarne begroeten : de Bond, de BLTC, de Bar, de BV.

En een lustrum commissie die een voortreffelijk programma voor ons heeft georganiseerd.

Spelen, zweten, vergapen, applaudiseren, drinken, eten, luisteren en dansen.

Wat wil je nog meer !?

Op de fiets naar huis !

Dank Hans, Joost, Paul.

In mijn beleving herleeft vandaag voor even het clubgevoel van weleer.

Laten we ervan genieten.

Ik sluit af met een vooruitblik.

Ondanks welkomstpakketten, promoties op scholen en sportverenigingen, en het strooien met probeerkaartjes, is een langzame verdere daling van het ledental niet uit te sluiten.

Om de huur van deze accommodatie te kunnen opbrengen zal de contributie dan nog wel enkele stapjes omhoog moeten gaan.

Maar : wij bieden thans het voordeligste squash in Nederland en dat willen we blijven doen !

Deze accommodatie lijkt overigens eerdaags haar tweede facelift te zullen ondergaan.

Na de kleedkamers en toiletten eerverleden jaar, is volgende maand de start gepland van de renovatie van entree, kantine en bar.

Het zou mooi zijn als de gemeente dan ook de 3de fase voor haar rekening zou nemen en eindelijk de ideeen voor het opknappen van het buitengebeuren zou doorzetten.

Ik voorzie een zoektocht naar een nieuwe clubtrainer. Een lastige, want dat een trainer van deze club niet kan leven is de understatement van de dag.

Een zoektocht ook naar nieuwe bestuursleden, want de houdbaarheidsdatum van enkele van ons hebben we telkenmale opgerekt.

Maar vooral zie ik hier nog heel lang gesquasht worden.

Misschien iets minder hoogstaand dan vroeger.

Iets minder competitief ook.

Maar met een voortdurende komen en gaan van koppeltjes, trio-tjes, groepjes en teams die het gewoon een hele leuke sport blijven vinden.

Laten we daarop een lustrum toost uitbrengen !

Hans de Roos Voorzitter